IJs, ijs en nog eens ijs

0
1666

Precies zestig jaar geleden was Perceel P, eiland Lelystad, afgesloten van de buitenwereld. Wat Ons Lelystad betreft een mooi onderwerp voor een stoer jongensboek. Bob Flobbe graaft in zijn geheugen…

Bommenwerpers dropten –doordat het IJsselmeer volledig was dichtgevroren– vers fruit en post, zwangere vrouwen werden per helikopter naar het ziekenhuis gebracht en kinderen kregen les van de plaatselijke huisarts die naar het gebied werd gestuurd.

Bommenwerpers

‘Het IJsselmeer was dicht gevroren. Er kon geen schip meer doorheen’, vertelt Bob Flobbe, die in 1954 als kind opgroeide in Lelystad. ‘De laagvliegende bommenwerpers deed veel mensen aan de oorlog herinneren. Ik vond het eigenlijk wel mooi om te zien hoe pakketten door een luik naar buiten werden gegooid. Soms ging het ook bijna mis; dan rolden de sinaasappelen over het ijs en raapten wij de kranten bijeen’, vertelt hij.

‘Mijn oma had ons handgebreide sokken opgestuurd, met daarin chocolade. Ze had het zo goed verpakt dat de chocolade tijdens de lancering op de harde grond niet eens kapot was gegaan’, lacht hij.

Is er een dokter in de zaal?

Omdat er van de tien gezinnen op het eiland drie vrouwen in verwachting waren, achtte de Dienst Zuiderzeewerken het noodzakelijk dat er een dokter op het eiland zou wonen. Dokter Bekius, een net afgestudeerde arts uit Groningen, werd naar het eiland gestuurd. ‘Het grappige was dat hij in Lelystad als dienstweigeraar nauw contact had met het ministerie van defensie in verband met de voedseldroppings’, zegt hij enthousiast.

Gezellige avonden

In het boek Geschiedenis Werkeiland Lelystad 1950-1958 is te lezen dat er een hechte band ontstond onder de eilandbewoners. De mensen waren volledig op elkaar aangewezen, hadden dezelfde belangen en dezelfde zorgen. Door gezamenlijke activiteiten zoals toneelspelen, het organiseren van gezellige avonden in de kantine, schaatsen in de haven, het op touw zetten van slede-expedities en uren op de ijskoude dijk staan wachten op een vliegtuig met post werd dit gevoel van saamhorigheid nog versterkt.

Kruiend ijs

Eind februari 1954 gaat het dooien. Er komt beweging in het ijs. Pas op 8 maart konden weer boten varen van en naar het eiland. Perceel P was uit zijn isolement verlost.