Laat je verrassen

0
1220
Foto: Herre Stegenga

Potverdikke Lelystad, dacht ik zaterdagavond, waar zijn jullie nou? Op het moment dat Marien Dorleijn op televisie te zien was in een special van De Wereld Draait Door (Guilty Pleasures, opgenomen in Paradiso) stond hij met zijn band Moss in een zeer mager gevuld Underground. Bij aankomst hoorden we dat er maar 23 kaartjes waren verkocht. Uiteindelijk keken zo’n veertig mensen naar een uitstekend optreden. Pijnlijk, niet alleen voor de band, maar ook voor het publiek. Het wil maar niet gezellig worden in een zaal met zo weinig mensen. En het bezorgt mij altijd wat plaatsvervangende schaamte. Als Lelystedeling hoop ik dat een artiest het leuk vindt om in mijn stad op te treden.

In een cynische bui denk ik wel eens: Lelystedelingen klagen altijd dat er niets te doen is, maar blijven thuis als er wél wat te beleven is. Ja, als het gratis is dan komen we wel. Neem Lelystart, een prachtige, jonge traditie. En grote namen als De Dijk en Blof verkopen een relatief kleine zaal als De Kubus wel uit. Maar bij concerten van bands die tegen de mainstream aanschurken is het vaak zo rustig in Underground en de Agora – ik beperk me hier tot de gesubsidieerde zalen. Neem Moss, een band die al vier alom geprezen cd’s heeft uitgebracht. Geen groep die radiohits scoort, maar die anderzijds zeker niet ontoegankelijk is. In een stad met ruim 75.000 inwoners moeten toch meer muziekliefhebbers te vinden zijn? Of gaan we liever naar Amsterdam, Utrecht en Zwolle?  Aan het aanbod in Lelystad ligt het niet, maar de vraag lijkt beperkt.

Dit is geen doemverhaal. Er zijn ook concerten die wel voor een volle bak zorgen of uitverkocht raken. Kijk naar Stille Nacht, het sfeervolle singer/songwriterfestivalletje  dat dit jaar voor de vijfde keer plaatsvindt. Steevast druk, het heeft landelijk zelfs navolging gekregen. Stille Nacht trekt liefhebbers uit de wijde omtrek. Dat levert soms grappige gesprekken op. ‘Waar ben ik, is dit een industrieterrein?’ vroeg iemand voor me in de rij afgelopen jaar. Hij bedoelde het niet kwaad, hij kende de Neringweg alleen niet. Toen ik hem later die avond tegen het lijf liep, was hij dolenthousiast over het festival.

Ach, misschien is het gewoon een kwestie van onbekendheid en weten veel mensen simpelweg niet wat er allemaal gebeurt. Daarom een oproep: hou de concertagenda’s in de gaten, mensen. En laat je verrassen.