‘Een pleegkind is een aanvulling op ons gezin’

0
2012
Foto: Wierd Massink

Er is veel behoefte aan nieuwe pleeggezinnen, die kinderen tijdelijk of voor langere tijd kunnen opvangen op het moment dat zij niet meer thuis kunnen wonen.

Peter en Christine hebben twee kinderen; Storm (12) en Flore (13). ‘We hebben het goed. We hebben een fijn gezin, wonen in een ruim huis en hebben nog ruimte over in ons hart. Het opvangen van een pleegkind is voor ons een aanvulling op ons gezin’, vertelt Christine. Peter: ‘Het is fijn om te kunnen bijdragen bij het vinden van een oplossing voor een kind.’

‘Wij bieden de kinderen allereerst een veilige plek en rust, reinheid en regelmaat’, zegt hij. ‘Veel kinderen zijn dat niet gewend. Zo komen vaak uit gezinnen waar letterlijk en figuurlijk geen plaats voor ze is, sommige kinderen worden niet goed behandeld of de ouders hebben niet genoeg geld om ze op te laten groeien.’

Niet perfect

‘Een goed pleeggezin is niet perfect’, zegt hij lachend. ‘Maar het is wel belangrijk om stabiel in het leven te staan, want juist dat hebben de kinderen nodig.’ Christine vertelt dat heel veel mensen zichzelf onderschatten. ‘Ze vertellen dat ze het zo knap vinden dat wij pleegouder zijn. Het is niet knap, heel veel mensen kunnen het… en dat probeer ik ze dan ook uit te leggen.’

In huis is een speciale slaapkamer ingericht voor kinderen die tijdelijk bij het gezin wonen. Aan de muur is een magneetstrip gemaakt, zodat ze hun eigen spulletjes gemakkelijk kunnen ophangen. ‘De kinderen die bij ons komen hebben het vaak moeilijk. Hun leven staat op z’n kop’, vertellen ze.

Het is soms pittig. ‘Maar er zijn ook onvergetelijke mooie momenten. Wanneer een jongetje naast patat en pizza ook groenten leert eten, wanneer een meisje een liefdevolle band opbouwt met haar biologische moeder of zodra een jongetje vrijwel direct een klik heeft met zijn nieuwe pleegouders’, vertelt Christine.

Leerzaam

‘Je leert er zelf ook veel van. Doordat wij pleegouders zijn, hebben wij geleerd nog beter met elkaar te communiceren. We overleggen veel, maken duidelijke afspraken en polsen regelmatig bij de ander hoe hij of zij tegen iets aankijkt’, zegt Peter.

‘Kinderen komen tijdelijk bij ons omdat ze niet bij hun eigen ouders kunnen wonen,’ zegt Storm. Hij vindt het wel tof dat zijn ouders ook pleegouders zijn. ‘Vaak is het leuk, maar het kan ook wel eens irritant zijn hoor. Sommige kinderen gedragen zich vreemd of huilen in het begin veel. Dat is wel zielig, want dat doen ze natuurlijk niet zomaar…’