Unieke verslaglegging van de Hanzelijn

0
934

Dick van de Graaf (42) maakte de afgelopen zes jaar zo’n 13.000 foto’s van de aanleg van de Hanzelijn. ‘Het was fantastisch om overal te mogen kijken en te fotograferen. Gaandeweg werd ik me ervan bewust dat ik bezig was met een unieke verslaglegging’, zegt hij enthousiast.

‘Mijn eerste foto herinner ik me nog goed. Voor mijn werk reed ik langs de dijk en zag opeens dat er een perceel bos was gekapt. Een grote kraan sloeg een damwandprofiel. Ik maakte er een foto van. Toen ik er een paar dagen later terugkwam, zag ik dat er in korte tijd veel was veranderd. Op diezelfde plek is nu de Drontermeertunnel te vinden.’

Meerijden

Dick woont in Wezep, maar werk in de buitendienst voor de gemeente Dronten. Tijdens zijn werk, maar ook ’s avonds en in de weekenden stopte hij op plaatsen waar gebouwd werd. Hij kreeg veel voorelkaar; zo mocht hij meerijden met een vrachtwagen om het ballast te lossen in het baanvak en maakte hij een rit met een stoomlocomotief en mocht hij met de ICE-trein mee.

‘Als ik terug kijk dan koester ik toch wel een aantal momenten; een reportage op een zandzuiger op het IJsselmeer tussen Urk en Lelystad bijvoorbeeld. Of de vluchten die ik maakte met een één motorisch vliegtuig om op deze manier de lijn vanuit de lucht vastleggen. Wat mij altijd bij zal blijven is de fotoreportage bovenaf de nieuwe spoorbrug. Want wie kan dat nu zeggen dat hij op de IJsselbrug heeft gestaan?’

Rijke geschiedenis

Flevoland is een jonge polder met een rijke geschiedenis. Ik vind het belangrijk om aandacht te besteden aan veranderingen van het landschap. Dit komt mede door de verhalen van mijn collega’s, die mee hebben gewerkt aan de ontginning van de polder. Achteraf gezien hadden ze de veranderingen beter willen vastleggen. Want wat er vandaag gebeurt is geschiedenis voor de toekomst.’

‘Mijn drijfveer is dan ook om elementen in het landschap vast te leggen voor later. Er verandert namelijk zoveel, dat veel mensen na een tijdje al niet meer weten hoe het eruit heeft gezien. Ik heb bewondering voor de mensen gekregen die het spoor hebben aangelegd. Wat hebben deze mensen een werk verzet! Nu is het werk zo goed als klaar.’ En nu? ‘Deze vraag heb ik mezelf ook meerdere malen gesteld’, zegt hij lachend. ‘Ik zal het fotograferen van het spoor straks gaan missen, maar gelukkig gebeuren er in de gemeente Dronten genoeg andere mooie dingen die het fotograferen waard zijn.’